صنایع دستی ایران و هنر نگین مشرق زمین

در صنایع دستی ایران گلیم چه جایگاهی  دارد؟

ضنایع دستی ایران فعال تر از همیشه با کمک گلیم
گلیم بافی یا پارس

گلیم صنایع دستی ایران یا پلاس یکی از انواع صنایع دستی زیراندازی و پوششی است که از ابریشم، موی بز، پشم گوسفند یا دیگر چهارپایان اهلی بافته می‌شود.

گلیم نوعی بافت بدون پرز است که از تار (پنبه یا پشم) و پود (پشم) تشکیل شده است و مانند قالی گره و پرز بلند ندارد.

در بافت گلیمصنایع دستی ایران هرچه نخ نازک­تر و لطیف­تر باشد محصول بافته شده مرغوبیت بیشتری دارد از این رو در گلیم­هایی که از کرک و یا از پشم مرینوس استفاده شده باشد آن گلیم از کیفیت بسیار بالاتری برخوردار است.

گلیم عموماً به عنوان فرش کاربرد داشته ‌است و به شکل سنتی‌اش، معمولاً برای پوشاندن زمین، دیوار یا رواندازی برای حیوانات باربر استفاده می‌شود.

بافت گلیم با تغییراتی کاربردهای دیگری غیر از فرش در بین عشایر دارد: از جمله نمک­دان، جل اسب، نوار چادر و … ولی امروزه به عنوان یک پوشش مدرن برای خانه‌های شهری نیز خریداری می‌شود.

در ادبیات فارسی صنایع دستی ایران پلاس چگونه خوانده می شود؟

در ادبیات فارسی عموماً گلیم با زیلو یا جاجیم و… به یک معنی بکار رفته ‌است ولی به‌طور مشخص گلیمصنایع دستی ایران فرشی است که از بافتن پود بر تارهایی که بر دار افراشته تنیده شده ‌است بافته می‌شود و از دستگاه کمکی نظیر ماسوره و… استفاده نمی‌شود که این مورد تفاوت گلیم با زیلو یا جاجیم و انواع دیگر ذکر شده در ادبیات می‌باشد.

گلیم صنایع دستی ایران در برخورد با نور تغییر رنگ نمیدهد

گلیم مرغوب باید در مقابل نور و شستشو رنگش ثابت باشد و در صورت نامرغوب بودن اگر رطوبت به آن برسد ، رنگ عوض می­کند.

صنایع دستی ایران تاریخچه­ی گلیم­بافی به ۳۵۰۰ تا ۵۰۰۰ سال پیش از میلاد برمیگردد که تاریخ آن آغاز نساجی است و استفاده از آن تقریبا در تمام ایران رایج است.

گلیم­ها با توجه به منطقه جغرافیایی تولید آن­ها دارای تفاوت­هایی در جنس نخ و نقوش آن می­باشد.

در ایران در بافت گلیم تنوع بسیار زیادی است که باعث شده است گلیم نام­های مختلفی به خود بگیرد از جمله: گلیم ایل شاهسون، گلیم لری، گلیم هرسین، گلیم بلوچ و گلیم خمسه.

قشنگ ترین نقش های گلیم در بازار صنایع دستی ایران

در پیدایش نقوش مختلف گلیم همواره عوامل جغرافیایی نقش بسزایی داشته­اند. زنان و مردان هر منطقه با توجه به گستره دید خود و البته نعماتی که از خداوند می­خواستند دست به هنرنمایی در بافت گلیم می­زدند که می­توان گفت تمام آن نقش­ها ذهنی­بافی می­باشد که بدون هیچ نقشه­ی از قبل طراحی شده­ای آن هنر خلق می­شده است.

اساتید برجسته گلیم­بافی مردمان روستایی و ایل نشین ایرانی هستند. در ایلات و روستاهای ایران اکثرا زن­ها مسئولیت بافت زیرانداز و رواندازها را بر عهده داشته­اند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *